vrijdag 19 maart 2010 00:00
PUTTEN - Vorige week donderdag was het zover. Het gouden huwelijksfeest van Geert Dijk en Ida Grit. In hun gezellige woning aan de Margrietlaan, waar ze inmiddels 45 jaar wonen, vertellen ze over vijftig jaar lief en leed.

door Tijs van den Brink

Dijk (73), geboren en getogen in Winschoten, vertelt dat hij ruim vijftig jaar geleden in Ermelo kwam wonen: “In deze omgeving was meer werk dan in Groningen. Zodoende kwam ik deze kant op en heb ik mijn vrouw leren kennen." Mevrouw Dijk (69), vertelt dat zij een geboren en getogen Puttense is: “Ik ben opgegroeid op de hoek Beitelweg - Nijkerkerstraat. In 1951 verhuisden we naar de Schoolstraat in het dorp." Op 11 maart 1960 trouwden ze. Dominee L. Kievit gaf ze als trouwtekst mee Spreuken 16 : 20 “Die op het woord verstandelijk let, zal het goede vinden; en die op de HEERE vertrouwt, is welgelukzalig." De bruiloft werd 's avonds gehouden in ''t Puttertje.' Een woning hadden ze niet, ze trokken in bij de (schoon)ouders Grit aan de Schoolstraat. Daar hebben ze vijf jaar gezeten, intussen driftig op zoek naar een eigen woning. Op een gegeven moment oefende hij de nodige druk uit op de gemeente: “Binnen drie maanden wil ik een huis, anders schrijf ik de Koningin..." Kort daarna kreeg het echtpaar een woning aan de Margrietlaan. Dijk vertelt dat hij in de loop der jaren regelmatig van werk veranderd is: “Ik heb gewerkt bij Paulus, elektrotechnisch bedrijf in Ermelo, in de haven, in de bloemen, in de bouw, opperen bij het straten en ga maar door. Wie het meeste betaalde die had me. Want er moest brood op de plank komen." Mevrouw voegt er aan toe: “We kregen vijf kinderen: vier zoons en een dochter. Eén zoon woont in Harderwijk, de andere vier kinderen in Putten. En we hebben zeven kleinkinderen." Het gouden echtpaar is dankbaar deze dag te mogen beleven. Ze waarderen dat temeer omdat gezondheid in de naaste familie niet altijd een vanzelfsprekendheid was en is: “Zowel bij ons als bij de kinderen waren en zijn er zorgen. We denken daarbij vooral aan het overlijden van onze schoonzoon twee jaar geleden." Maar wie denkt dat ze nu uitsluitend achter de geraniums zitten vergist zich. Vooral mevrouw zet zich nog in voor meerdere zaken: de huurdersorganisatie, de Nationale Vereniging de Zonnebloem en de Stichting Putten - Roemenie. In het verleden organiseerden Dijk en zijn vrouw samen nog het nodige voor de buurtvereniging, maar dat behoort nu tot het verleden. Ook was Dijk een aantal jaren bestuurslid van de landelijk invalidebond Ango, waar hij als penningmeester het nodige te regelen had voor de jaarlijkse nationale collecte. Dijk en zijn vrouw zijn blij met alle aandacht rond het huwelijksfeest. Als de post net geweest is, haalt mevrouw weer een aantal gelukwensen uit de brievenbus, om ze toe te voegen aan de hele rij die al uitgestald staat. Blij zijn ze ook met het bezoek van de burgemeester en van de kerk. En ze zien uit naar zaterdagmiddag aanstaande, naar de receptie en het etentje in de Huifkar.